Tereny zielone

Tereny zielone - ZNACZENIE SPOŁECZNE, PSYCHICZNE I WYCHOWAWCZE

Każdy człowiek ma prawo do wypoczynku po pracy. Najlepsze wa­runki wypoczynku daje zieleń. Wpływa ona dodatnio na zdrowie, działa uspokajająco na system nerwowy, zaspokaja w szerokim zakresie potrze­by estetyczne człowieka. Swym działaniem zieleń wpływa na regenerację fizycznych i psychicznych sił człowieka. Wśród zieleni człowiek odrywa się od kłopotów codziennego życia.Rozróżniamy dwa rodzaje wypoczynku: czynny i bierny. Przez poję­cie wypoczynku czynnego rozumiemy taki wypoczynek, w którym biorą udział nie tylko mięśnie (zabawy, sport, turystyka, praca na działce), ale również zaangażowany jest umysł człowieka (teatr, kino itd.). Wypoczynek bierny jest spokojną formą wczasowania: odpoczynek na ławce czy łące, leżakowanie, spacer, obserwacja przyrody, czytanie itp.Terenami wypoczynku czynnego są obiekty wyposa­żone w urządzenia dla sportu, zabaw i gier, jak boiska sportowe, place do zabaw, teatry i kina na otwartym powietrzu w otoczeniu estetycznie urządzonej zieleni.Tereny wypoczynku biernego urządzeń tych nie mają, są natomiast zwykle bogatsze zarówno w roślinność, jak i w architekturę ogrodową (parki spacerowowypoczynkowe).Wypoczynek, zwłaszcza czynny, ma znaczne wartości społjeczne (wspólne gry, zabawy, ćwiczenia sportowe itp.). Przebywanie wśród zie­leni uczy człowieka poszanowania jej, szanowania własności społecznej. Duże znaczenie społecznowychowawcze ma zespołowa opieka mieszkań­ców osiedli nad zielenią osiedlową.Poważne znaczenie wychowawcze ma zieleń w życiu młodzieży. Sport, turystykę, zabawę na otwartym powietrzu i pracę w ogrodzie należy zali­czyć do ważnych środków wychowawczych, wpływających wybitnie na urobienie psychiki dziecka. Toteż w programach organizacji młodzieżo­wych, jak np. w harcerstwie, powinna się znaleźć problematyka właści­wego stosunku do przyrody.Do poszanowania i umiłowania przyrody przyczynia się bardzo jej poznanie. Ogrody botaniczne, ogrody szkolne oraz ogrody zoologiczne spełniają obok zadań naukowych rolę propagatorów podstawowej wiedzy o naukach przyrodniczych.

Wstęp
Termin „tereny zieleni'' („tereny zielone") jest terminem nowym, zarówno pod względem brzmienia, jak i treści, dlatego też w odniesieniu do ubiegłych stuleci używać będziemy dla naszych zagadnień terminów takich, jak ogrodnictwo ozdobne czy sztuka ogrodnicza, jako najbardziej odpowiadających działowi ogrodnictwa, zajmującemu się w minionych czasach kształtowaniem ogrodów nieużytkowych.Nie można jednak zagadnień ogrodnictwa użytkowego całkowicie oddzielać od zagadnień zieleni. Niejednokrotnie zagadnienia te wiążą się ze sobą i zazębiają bardzo silnie, jak to zobaczymy w dalszym ciągu przeglądu historycznego.Zanim przejdziemy do omawiania zarysu historii ogrodów, wypada zastanowić się, jakie były przyczyny skłaniające człowieka do tworzenia ogrodów ozdobnych.Oto one:a) zwyczaje związane z kultami religijnymi i kultem zmarłych, otaczanie zielenią miejsc uważanych za święte, grobowców, cmentarzy;potrzeba reprezentacji oraz zaspokojenie wrażeń estetycznych;potrzeba wypoczynku i spokoju;d) zagadnienia kultury i wychowania fizycznego (greckie gimnazja,rzymskie termy, urządzenia do igrzysk i sportu oraz innych rodzajówrozrywek):e) zamiłowania przyrodnicze;f) potrzeby związane z rozwojem nauk przyrodniczych (ogrody botaniczne);g) zamiłowania myśliwskie;h) potrzeby biologiczne oraz ogólnospołeczne.W krótkim przeglądzie zapoznamy się z cechami sztuki ogrodniczej, charakterystycznymi dla różnych kultur i okresów historycznych.