Tereny zielone
Tereny zielone - ZIELEŃCE
Zieleńce, zwane inaczej skwerami, są to niewielkie obszary zieleni śródmiejskiej o powierzchni od kilkuset (czasem od kilkudziesięciu) m2 do 2 ha. Mogą one stanowić np. otoczenie pomników, czasami występują samodzielnie jako wysepki zieleni bądź też są akcentem plastycznym wśród miejskiej zabudowy (rys. 14, 15).Duże znaczenie mają większe zieleńce, położone wśród ciągów pieszych lub z boku zwartej zabudowy. Wyposażone są zazwyczaj w ławki oraz, zależnie od charakteru i położenia zieleńca, w piaskownice dla dzieci.Znaczenie wypoczynkowe zieleńców otoczonych ze wszystkich stron ruchliwymi ulicami jest o wiele mniejsze. W miejscach reprezentacyjnych (przed gmachami publicznymi, przy pomnikach itp.) zieleńce przeważnie mają mniej lub bardziej bogate ukwiecenie.Równomiernie rozmieszczone wśród zwartej zabudowy zieleńce o charakterze wypoczynkowym spełniają bardzo ważną rolę.Niewielkie skwery wśród otwartej zabudowy obecnie — przy wzmożonym ruchu pojazdów mechanicznych — zatracają znaczenie jako miejsca wypoczynku. Stanowiąc przeszkodę w komunikacji, często ulegać muszą całkowitej lub częściowej likwidacji.
Termin „tereny zieleni'' („tereny zielone") jest terminem nowym, zarówno pod względem brzmienia, jak i treści, dlatego też w odniesieniu do ubiegłych stuleci używać będziemy dla naszych zagadnień terminów takich, jak ogrodnictwo ozdobne czy sztuka ogrodnicza, jako najbardziej odpowiadających działowi ogrodnictwa, zajmującemu się w minionych czasach kształtowaniem ogrodów nieużytkowych.Nie można jednak zagadnień ogrodnictwa użytkowego całkowicie oddzielać od zagadnień zieleni. Niejednokrotnie zagadnienia te wiążą się ze sobą i zazębiają bardzo silnie, jak to zobaczymy w dalszym ciągu przeglądu historycznego.Zanim przejdziemy do omawiania zarysu historii ogrodów, wypada zastanowić się, jakie były przyczyny skłaniające człowieka do tworzenia ogrodów ozdobnych.Oto one:a) zwyczaje związane z kultami religijnymi i kultem zmarłych, otaczanie zielenią miejsc uważanych za święte, grobowców, cmentarzy;potrzeba reprezentacji oraz zaspokojenie wrażeń estetycznych;potrzeba wypoczynku i spokoju;d) zagadnienia kultury i wychowania fizycznego (greckie gimnazja,rzymskie termy, urządzenia do igrzysk i sportu oraz innych rodzajówrozrywek):e) zamiłowania przyrodnicze;f) potrzeby związane z rozwojem nauk przyrodniczych (ogrody botaniczne);g) zamiłowania myśliwskie;h) potrzeby biologiczne oraz ogólnospołeczne.W krótkim przeglądzie zapoznamy się z cechami sztuki ogrodniczej, charakterystycznymi dla różnych kultur i okresów historycznych.