Tereny zielone

Tereny zielone - ZIELEŃ OSIEDLI MIESZKANIOWYCH

Zieleń terenów zabudowy mieszkalnej ma bardzo ważne do spełnienia zadania: oddziela ona osiedle od arterii komunikacji miejskiej, chroni przed hałasem i kurzem, daje osłonę od wiatru, zapewnia miejsce wypo­czynku dla starszych i zabaw dla dzieci. Zieleń tworzy wreszcie pla­styczną oprawę bloków mieszkalnych, stanowiąc łącznie z zabudową jedną kompozycję przestrzenną.W zieleni osiedlowej należy uwzględnić następujące elementy:a) wydzielone, specjalnie urządzone i wyposażone w odpowiednisprzęt ogródki przy żłobkach i przedszkolach;miejsce zabaw dla dzieci młodszych;miejsce wypoczynku dla starszych;plac z boiskiem do siatkówki, a niekiedy również do koszykówki dla młodzieży;wydzielone miejsce na śmietniki i trzepaki, osłonięte krzewami lub otoczone żywopłotem.Przy większych zespołach bloków, zwykle w pobliżu szkoły, sklepu itp. urządzony jest zieleniec lub niewielki park z małymi boiskami oraz placem zabawowym dla dzieciTrudności z wykonaniem należytej konserwacji zieleni osiedlowej narzucają przy jej planowaniu jak najdalej posuniętą prostotę rozwiąza­nia. Rozplanowanie zieleni musi być nie skomplikowane, uwzględniające przede wszystkim potrzeby funkcjonalne. Prosty musi być również układ dróg i ścieżek. Trawniki powinny być ograniczone do niezbędnej wiel­kości ze względu na znaczne koszty utrzymania.Za normę zieleni wewnętrznej w obrębie osiedli przyjęto 10—12 m* na 1 mieszkańca.Zieleń towarzyszy zawsze osiedlom jednorodzinnych domów. Poza estetycznym otoczeniem domu, zapewniającym dobre warunki wypoczynku, ogród przydomowy ma znaczenie gospodarcze, do­starczając owoców i warzyw.Na indywidualnych działkach część między domem a ulicą, tzw. „przedogró dek", jest częścią dekoracyjną i zespół tych przedogródków wpływa na wygląd ulicy (rys. 38). Dlatego też ważne jest wydanie ogólnych zaleceń, dotyczących obsadzania frontowej części działki, aby nadać ulicy wygląd jednolity i uporządkowany pod względem kompozy­cyjnym.Urządzenie części działki za domem mieszkalnym zależne jest od upo­dobań właściciela. Powinna się tu znajdować niewielka część do wypo­czynku, powiązana kompozycyjnie z domem i stanowiąca niejako rozsze­rzenie domu, placyk do zabaw dla dzieci, a także część użytkowa pod warzywa oraz drzewa i krzewy owocowe.Na tyłach działki mogą znajdować się budynki gospodarcze. Jeżeli w zabudowaniach znajduje się garaż, powinien on być tak usytuowany, aby dojście do niego ne psuło ogólnego wyglądu części frontowej.

Wstęp
Termin „tereny zieleni'' („tereny zielone") jest terminem nowym, zarówno pod względem brzmienia, jak i treści, dlatego też w odniesieniu do ubiegłych stuleci używać będziemy dla naszych zagadnień terminów takich, jak ogrodnictwo ozdobne czy sztuka ogrodnicza, jako najbardziej odpowiadających działowi ogrodnictwa, zajmującemu się w minionych czasach kształtowaniem ogrodów nieużytkowych.Nie można jednak zagadnień ogrodnictwa użytkowego całkowicie oddzielać od zagadnień zieleni. Niejednokrotnie zagadnienia te wiążą się ze sobą i zazębiają bardzo silnie, jak to zobaczymy w dalszym ciągu przeglądu historycznego.Zanim przejdziemy do omawiania zarysu historii ogrodów, wypada zastanowić się, jakie były przyczyny skłaniające człowieka do tworzenia ogrodów ozdobnych.Oto one:a) zwyczaje związane z kultami religijnymi i kultem zmarłych, otaczanie zielenią miejsc uważanych za święte, grobowców, cmentarzy;potrzeba reprezentacji oraz zaspokojenie wrażeń estetycznych;potrzeba wypoczynku i spokoju;d) zagadnienia kultury i wychowania fizycznego (greckie gimnazja,rzymskie termy, urządzenia do igrzysk i sportu oraz innych rodzajówrozrywek):e) zamiłowania przyrodnicze;f) potrzeby związane z rozwojem nauk przyrodniczych (ogrody botaniczne);g) zamiłowania myśliwskie;h) potrzeby biologiczne oraz ogólnospołeczne.W krótkim przeglądzie zapoznamy się z cechami sztuki ogrodniczej, charakterystycznymi dla różnych kultur i okresów historycznych.