Tereny zielone

Tereny zielone - TERENY WYCIECZKOWO-WYPOCZYNKOWE

Tereny zieleni w mieście umożliwiają raczej krótkotrwały, głównie popołudniowy wypoczynek. Dlatego też coraz większego znaczenia nabie­rają ośrodki wycieczkowowypoczynkowe służące tzw. „małej turystyce",polegające na jednolub kilkudniowym wypoczynku w otoczeniu przy­rody, z dala od gwaru miejskiego (rys. 28).Tereny wycieczkowowypoczynkowe stanowią przeważnie lasy podmiejskie, do których w znacznej części dostać się można pieszo.Znaczne ilości mieszkańców miast udaje się za pomocą różnych środ­ków szybkiej lokomocji na dalszą (10—30 km) odległość w poszukiwaniu spokojnego wypoczynku w otoczeniu przyrody.Woda jest jednym z najważniejszych czynników podnoszących wartość terenów wycieczkowowypoczynkowych jako miejsca wypoczyn­ku biernego i czynnego (kąpiel, żeglarstwo, wioślarstwo).Lasy podmiejskie, przeznaczone na cele wypoczynkowe, są do tego celu specjalnie przystosowane, nie tracąc nic ze swej naturalności. Znaj­dują się w nich urządzone drogi, ścieżki i ławki, a ze względu na masowy napływ publiczności organizuje się „bazy wypoczynkowe". Są to obszary o powierzchni od kilku do kilkunastu hektarów ze schronami od deszczu, parkingami, placami do zabaw i sportu.Obiektami wielkiego zainteresowania dla „małej turystyki" są re­zerwaty i parki narodowe.Dojazd i bazy turystyczne (hotele, schroniska, stołówki, garaże, par­kingi itp.) znajdują się już poza obszarem rezerwatu.Oprócz naturalnych terenów wypoczynkowowycieczkowych urzą­dza się do wypoczynku świątecznego w strefie podmiejskiej obszary no­wych zalesień lub zadrzewień o charakterze komponowanego krajobrazu leśnego lub leśnołęgowego.

Wstęp
Termin „tereny zieleni'' („tereny zielone") jest terminem nowym, zarówno pod względem brzmienia, jak i treści, dlatego też w odniesieniu do ubiegłych stuleci używać będziemy dla naszych zagadnień terminów takich, jak ogrodnictwo ozdobne czy sztuka ogrodnicza, jako najbardziej odpowiadających działowi ogrodnictwa, zajmującemu się w minionych czasach kształtowaniem ogrodów nieużytkowych.Nie można jednak zagadnień ogrodnictwa użytkowego całkowicie oddzielać od zagadnień zieleni. Niejednokrotnie zagadnienia te wiążą się ze sobą i zazębiają bardzo silnie, jak to zobaczymy w dalszym ciągu przeglądu historycznego.Zanim przejdziemy do omawiania zarysu historii ogrodów, wypada zastanowić się, jakie były przyczyny skłaniające człowieka do tworzenia ogrodów ozdobnych.Oto one:a) zwyczaje związane z kultami religijnymi i kultem zmarłych, otaczanie zielenią miejsc uważanych za święte, grobowców, cmentarzy;potrzeba reprezentacji oraz zaspokojenie wrażeń estetycznych;potrzeba wypoczynku i spokoju;d) zagadnienia kultury i wychowania fizycznego (greckie gimnazja,rzymskie termy, urządzenia do igrzysk i sportu oraz innych rodzajówrozrywek):e) zamiłowania przyrodnicze;f) potrzeby związane z rozwojem nauk przyrodniczych (ogrody botaniczne);g) zamiłowania myśliwskie;h) potrzeby biologiczne oraz ogólnospołeczne.W krótkim przeglądzie zapoznamy się z cechami sztuki ogrodniczej, charakterystycznymi dla różnych kultur i okresów historycznych.