Tereny zielone

Tereny zielone - Roboty porządkowe

Do prac wstępnych zaliczamy także uporządkowanie te­renu.Rzadko się zdarza, żeby teren pod urządzenie zieleni znajdował się w takim stanie, aby można było od razu przystąpić do zasadniczych prac urządzeniowych. Zwykle na terenie znajdują się mniej czy więcej znisz­czone krzewy i drzewa, wysypiska gruzu i śmieci itp., które należy z placu budowy usunąć.Na terenach, gdzie były przeprowadzane różnego rodzaju prace budo­wlane (budowa domów, ulic, urządzeń podziemnych), nakłady na uporząd­kowanie są znacznie większe. Tereny te są zwykle zagruzowane, pełne śmieci i odpadków budowlanych, jak złomu, wapna, żużlu itd., a gleba ubita. Do uporządkowania terenu przed zejściem z placu budowy są, co prawda, zobowiązane przedsiębiorstwa budowlane, jednak porządkowa­nie to ogranicza się zazwyczaj do wyrównania terenu z grubsza i usunię­cia wysypisk.Karczowanie okaleczonych i obumarłych drzew wykonujemy ręcznie za pomocą łopaty, piły i siekiery oraz kilofa lub za pomocą środków me­chanicznych, jak np. spycharki czy traktora. W wypadku karczowania dużych pni używamy środków wybuchowych. Można je stosować tylko za zezwoleniem władz i przez upoważnionego do tej czynności specjalistę.Karczowanie, zwłaszcza krzewów, musi być wykonane dokładnie. Po wyrąbaniu części nadziemnej trzeba starannie wybrać korzenie, co jest szczególnie ważne przy gatunkach tworzących odrosty korzeniowe (robinia, tarnina, lilak, malina).Nie można zadowolić się tylko usunięciem z placu budowy roślin opanowanych przez choroby lub szkodniki, ale resztki kory i gałęzi tych roślin należy spalić na miejscu.Przy porządkowaniu większych terenów o powierzchni ubitej i za­nieczyszczonej odpadkami budowlanymi stosujemy do odspojenia sprzęt mechaniczny, a mianowicie zrywaki, które wzruszą grunt, umożliwiając wybranie gruzu przy pomocy łopat i wideł. Przy tego rodzaju pracy nie należy stosować spycharki, która, rozciągając gruz po większym obszarze, zwiększa powierzchnię zanieczyszczenia. Wydobyty gruz można wykorzy­stać jako materiał do urządzania dróg i placów, a także do robót budo­wlanych.Specjalnym zagadnieniem jest odgruzowywanie terenów wyburzo­nych (przeważnie działaniami wojennymi). Głębokość odgruzowania dla urządzenia terenów zielonych jest dość znaczna i wynosi średnio około 1 m. Przy odgruzowywaniu usuwa się fundamenty, sklepienia i betonowe podłogi. Przyjmuje się, że gruz rozluźniony przemieszany pół na pół z zie­mią może stanowić dostateczne podłoże dla rozwoju roślin.Przy niewielkich obiektach odgruzowanie odbywa się ręcznie przy pomocy kilofów, łopat i szufli.Jeżeli są duże ilości gruzu, konieczne jest użycie sprzętu mechanicz­nego. Może to być koparka oraz odpowiednio liczny tabor samochodów, na który ładowany jest gruz. Częściej używane są spycharki, a przy bardzo zleżałym gruzie pracę spycharki poprzedzają zrywaki.Do rozbiórki fundamentów należy używać klinów pneumatycznych. Po usunięciu nadmiaru gruzu stabilizujemy grunt dowiezioną ziemią, którą po zrównaniu ubijamy dla przyspieszenia procesu osiadania. Przy mniejszych powierzchniach stosujemy zamulanie wodą. Ubijanie ziemi na małych przestrzeniach odbywa się przy pomocy ubijaków, a na więk­szych — walcami samobieżnymi.

Wstęp
Termin „tereny zieleni'' („tereny zielone") jest terminem nowym, zarówno pod względem brzmienia, jak i treści, dlatego też w odniesieniu do ubiegłych stuleci używać będziemy dla naszych zagadnień terminów takich, jak ogrodnictwo ozdobne czy sztuka ogrodnicza, jako najbardziej odpowiadających działowi ogrodnictwa, zajmującemu się w minionych czasach kształtowaniem ogrodów nieużytkowych.Nie można jednak zagadnień ogrodnictwa użytkowego całkowicie oddzielać od zagadnień zieleni. Niejednokrotnie zagadnienia te wiążą się ze sobą i zazębiają bardzo silnie, jak to zobaczymy w dalszym ciągu przeglądu historycznego.Zanim przejdziemy do omawiania zarysu historii ogrodów, wypada zastanowić się, jakie były przyczyny skłaniające człowieka do tworzenia ogrodów ozdobnych.Oto one:a) zwyczaje związane z kultami religijnymi i kultem zmarłych, otaczanie zielenią miejsc uważanych za święte, grobowców, cmentarzy;potrzeba reprezentacji oraz zaspokojenie wrażeń estetycznych;potrzeba wypoczynku i spokoju;d) zagadnienia kultury i wychowania fizycznego (greckie gimnazja,rzymskie termy, urządzenia do igrzysk i sportu oraz innych rodzajówrozrywek):e) zamiłowania przyrodnicze;f) potrzeby związane z rozwojem nauk przyrodniczych (ogrody botaniczne);g) zamiłowania myśliwskie;h) potrzeby biologiczne oraz ogólnospołeczne.W krótkim przeglądzie zapoznamy się z cechami sztuki ogrodniczej, charakterystycznymi dla różnych kultur i okresów historycznych.