
Stare drzewa są cenną ozdobą naszych parków, często stanowią pomniki przyrody, dlatego otoczone są specjalną opieką i wymagają większych starań w celu utrzymania ich jak najdłużej przy życiu.Każda rana, każde skaleczenie otwierają drogę bakteriom, grzybom i pasożytom, niszczącym tkanki drzewa. Dlatego też zauważone uszkodzenie powinno być jak najprędzej opatrzone. Ranę należy najpierw starannie oczyścić z brudu, zdezynfekować 8procentowym siarczanem miedzi, a po przeschnięciu 10procentowym roztworem karboliny sadowniczej, po czym zasmarować jednym z następujących środków: maścią ogrodniczą, czystym pokostem lnianym, smołą drzewną lub 15—20procentową karboliną (lepsza jest maść ogrodnicza i pokost lniany). Smaruje się całą powierzchnię otwartej rany w celu zabezpieczenia przed wysychaniem. Jeśli powierzchnia ta jest bardzo duża, po zasmarowaniu ranę bandażujemy. Opatrunek taki należy zmieniać co roku do czasu całkowitego wygojenia rany.Nie leczone rany mogą być przyczyną wystąpienia próchnicy, która prowadzi do zniszczenia drzewa. W drzewie powstają otwory różnej wielkości zwane dziuplami. Aby przeciwdziałać dalszemu próchnieniu, dziuple należy oczyścić z próchna i zniszczonego drewna dłutkiem, skrobaczką i szczotką drucianą, zdezynfekować 5procentowym roztworem sarczanu miedzi, następnie 10procentową karboliną sadowniczą i zaplombować przez zalanie zaprawą cementową (w stosunku 1 : 3 lub 1:4). Dezynfekcję większych dziupli należy przeprowadzać 3—4 razy w odstępach 2—3tygodniowych. Duże otwory zamurowujemy, dając na wierzch zaprawę cementową. Lepszym sposobem jest wypełnienie otworu odsianym gruzem ceglanym i zalanie cementem. Dla wzmocnienia plomby można wewnątrz umieścić druty, pręty żelazne, a na zewnątrz przybić siatkę lub zapleść otwór drutem, po czym powierzchnię zabetonować i starannie wygładzić do lica z drewnem. W niektórych wypadkach należy zastosować deskowanie aż do chwili stwardnienia betonu. Założoną plombę można pokryć farbą w celu zamaskowania łaty cementowej.Drzewo z bardzo dużymi otworami przed plombowaniem należy „ściągnąć" śrubami.Plombowanie trzeba przeprowadzić w polowie lata, aby przed zimą plomby mogły należycie wyschnąć.Cząsto spotykamy się z pęknięciami pnia nawet u zupełnie zdrowych drzew. Pęknięcia te spowodowane są zwykle przez mróz (listwy mrozowe) lub też powstają na widłowatym pniu, czy też głównych konarach na skutek ruchów wywołanych wiatrem. Te ostatnie pęknięcia tworzą się zwykle u nasady pni lub konaiów. Grube konary wiążemy tzw. chomątami, sprzęgłami i cybantami (rys. 117).