Tereny zielone - OGRODY PRZY SZPITALACH

Ogrody szpitalne ze względu na swój obszar stanowią dość ważny ele­ment zieleni miejskiej.Powierzchnia zajmowana przez szpital powiatowy o 300 łóżkach wy­nosi około 6 ha, na szpital wojewódzki przeznacza się 8—10 ha.Zieleń towarzysząca ma przede wszystkim za zadanie odizolowanie szpitala od kurzu i hałasu. Szerokość zadrzewionego pasa izolacyjnego powinna wynosić 15 m wzdłuż granic działki szpitalnej, a od strony arterii komunikacyjnej nawet 30 m.Pasem izolacji wewnętrznej (a także ogrodzeniem z siatki) oddzie­lony jest od reszty szpitala pawilon chorób zakaźnych.Zieleń, zgodnie z podziałem funkcjonalnym, oddziela poszczególne części terenu, jak część gospodarczą, administracyjną, przychodnie itd.Wejście do szpitala, otoczone bogatą zielenią z trawnikami, kwietni­kami i kwitnącymi krzewamA, osłabia przykry nastrój chorego, gdy wstę­puje w progi szpitalne. Teren przeznaczony do przechadzek dla chorych skomponowany jest w formie parku wypoczynkowego. Część spacerowa ma specjalne „wnęki" do wypoczynku, gdzie stoją ławki, pojednynczo lub po kilka. Obok miejsc nasłonecznionych, konieczne są, zwłaszcza do wypo­czynku, miejsca zacienione. Rozmaitość kompozycji kwietnikowych, jak również różnorodność materiału kwietnikowego są bardzo ważną sprawą. Duże znaczenie mają także zielone płaszczyzny trawnika, wywierające ko­jacy wpływ na system nerwowy pacjentów. Przy zróżnicowaniu pozio­mów w terenie należy unikać schodów, stosując raczej przejścia o cha­rakterze pochylni.Niekiedy część ogrodu szpitalnego może stanowić sad oraz ogród wa­rzywny ze szklarniami i inspektami, zaopatrujący szpital w owoce, świeże warzywa oraz kwiaty cięte i doniczkowe do dekoracji pomieszczeń.Podobnie do ogrodów szpitalnych urządzone są tereny przy sanato­riach, prewentoriach oraz zakładach dla nieuleczalnie chorych. Ponie­waż znajdują się one zwykle w strefie podmiejskiej, zostają wkompo­nowane w krajobraz z uwzględnieniem otwartych widoków na dalszą okolicę.