Tereny zielone

Tereny zielone - OGRODY DYDAKTYCZNE

Ogrody dydaktyczne służą celom naukowym oraz oświatowodydaktycznym. Zaliczamy do nich ogrody botaniczne, dendrologiczne i pomo­logiczne oraz ogrody zoologiczne.Ogrody botaniczne znajdują się przeważnie przy wyższych zakładach naukowych. W ogrodach tych zgromadzone sę rośliny krajowe oraz obcego pochodzenia, zwykle pogrupowane według pewnego schematu uwzględniającego takie zagadnienia, jak: systematykę, geografię, morfo­logię, zmienność oraz użyteczność i przydatność roślin (rys. 22).Zwykle ogrody botaniczne mają cieplarnie, inspekty, laboratoria, pracownie, biblioteki. W ogrodach botanicznych prowadzi się często prace hodowlane, czyli prace zmierzające do uzyskania nowych odmian roślin.Wielkość ogrodów botanicznych może być bardzo różna i wynosi od kilku do kilkudziesięciu i więcej hektarów. Tak np. ogród w Kew pod Londynem ma powierzchnię ok. 170 ha, a ogród botaniczny Akademii Nauk w Moskwie — 360 ha. W Polsce mamy ogrody botaniczne w War­szawie (4,25 ha), Poznaniu (15 ha), Krakowie (7 ha) i Wrocławiu (4,5). Zakładany jest nowy ogród w Łodzi (60 ha) i projektowany w Warszawie na obszarze kilkuset hektarówIstnieją także ogrody botaniczne o specjalnym nastawieniu. Do takich należą ogrody dendrologiczne, czyli arboreta (np. w Kór­niku, Gołuchowie i Rogowie). Ogrody dendrologiczne mają za zadanie gromadzenie krajowych i obcych drzew i krzewów i w celu prowadzenia obserwacji i badań naukowych (rys. 23).Ogrody pomologiczne mają na celu gromadzenie kolekcji drzew i krzewów owocowych oraz prace badawcze nad mrozoodpornością, plennością, zapylaniem, ustalaniem doboru, metod walki ze szkodni­kami i chorobami drzew owocowych itp. Ogrody pomologiczne znajdują się przy szkołach ogrodniczych i instytutach naukowych (np. w Dolnej Niwie).Ogrody zoologiczne mają za zadanie popularyzację wiedzy o zwierzętach i ich życiu, hodowlę i aklimatyzację zwierząt oraz dostarczanie materiałów do badań zakładom naukowym. Nowoczesne ogrody zoologiczne mają urządzoną zieleń, wśród której znajdują się pomieszcze­nia i wybiegi zwierząt.

Wstęp
Termin „tereny zieleni'' („tereny zielone") jest terminem nowym, zarówno pod względem brzmienia, jak i treści, dlatego też w odniesieniu do ubiegłych stuleci używać będziemy dla naszych zagadnień terminów takich, jak ogrodnictwo ozdobne czy sztuka ogrodnicza, jako najbardziej odpowiadających działowi ogrodnictwa, zajmującemu się w minionych czasach kształtowaniem ogrodów nieużytkowych.Nie można jednak zagadnień ogrodnictwa użytkowego całkowicie oddzielać od zagadnień zieleni. Niejednokrotnie zagadnienia te wiążą się ze sobą i zazębiają bardzo silnie, jak to zobaczymy w dalszym ciągu przeglądu historycznego.Zanim przejdziemy do omawiania zarysu historii ogrodów, wypada zastanowić się, jakie były przyczyny skłaniające człowieka do tworzenia ogrodów ozdobnych.Oto one:a) zwyczaje związane z kultami religijnymi i kultem zmarłych, otaczanie zielenią miejsc uważanych za święte, grobowców, cmentarzy;potrzeba reprezentacji oraz zaspokojenie wrażeń estetycznych;potrzeba wypoczynku i spokoju;d) zagadnienia kultury i wychowania fizycznego (greckie gimnazja,rzymskie termy, urządzenia do igrzysk i sportu oraz innych rodzajówrozrywek):e) zamiłowania przyrodnicze;f) potrzeby związane z rozwojem nauk przyrodniczych (ogrody botaniczne);g) zamiłowania myśliwskie;h) potrzeby biologiczne oraz ogólnospołeczne.W krótkim przeglądzie zapoznamy się z cechami sztuki ogrodniczej, charakterystycznymi dla różnych kultur i okresów historycznych.