Tereny zielone - Konserwacja urządzeń wodnych

Zbiorniki betonowe, murowane z kamienia i cegły wymagają specjal­nej opieki. Najgroźniejszym dla nich czynnikiem niszczącym jest mróz. W odpowiednim czasie przed nastaniem mrozów należy spuścić wodę, a dno nakryć 50 cm warstwą suchych liści, która zabezpiecza przed szkodliwymi działaniami wahań temperatury.Do spajania pęknięć używać należy materiałów odznaczają­cych się plastycznością (jak np. lepik smołowcowy), a nie zaprawy cemen­towej, która łatwo pęka.Zbiorników papowych nie musimy na zimę opróżniać. Pochyłe brzegi, umożliwiające posuwanie się lodu ku górze przy zamarzaniu wody, a głównie elastyczność materiałów użytych do budowy zbiornika, zabez­pieczają go przed szkodliwymi działaniami mrozu.Uszkodzenia pochodzenia mechanicznego naprawiamy, wsta­wiając odpowiedniej wielkości kawałki papy tak, aby zachodziły między istniejące warstwy i spajając je lepikiem (ilość warstw nowej papy musi być równa ilości warstw istniejącego umocnienia).W wypadku zapadnięcia części dna, grożącego rozdarciem lub rozluź­nieniem warstw papy, co w rezultacie spowodować by mogło przecieka­nie, należy usunąć wycinek papy i po umocnieniu gruntu założyć nowe jej warstwy sposobem opisanym na str. 179.Co kilka lat, w zależności od stanu powierzchni papy, zaleca się smo­łowanie całości i posypanie żwirem.Zbiorniki betonowe, murowane lub z papy, poza zabiegami z zakresu remontów i zabezpieczzania na zimę, wymagają także zabiegów po­rządkowych. Należą do nich utrzymywanie w czystości wody i zbiorników, wymiana wody regulowanie przelewów sprawdzanie instalacji doprowadzają­cej wodę itp. Przy brodzikach dodatkowo dbać musimy o zapewnienie warunków bezpieczeństwa i higieny. Woda musi być zupełnie czysta, prze­lewy czynne tak, aby wymiana wody dokonywana była 2krotnie w ciągu dnia, ściany i dno brodzika utrzymane w czystości (jeżeli dopuścimy do osadzania się glonów, powierzchnia staje się śliska, co grozi upadkiem), wszelkie stopnie i inne urządzenia powinny być utrzymane w należytym stanie.Konserwacja zbiorników o dnie nie umocnionym jak stawy, kanały itp. polega na szlamowaniu, umacnianiu brzegów i zwalczaniu dzikiej flory wodnej.Szlamowanie odbywa się po spuszczeniu wody. Polega ono na wybieraniu do stałego dna mułu i usunięciu roślin wodnych. Częstość szlamowania zależy od ilości osadzanego mułu. Na osadzanie mułu wpływa rodzaj dna i prędkość przepływu wody, dlatego najczęściej szlamowany musi być zbiornik o dnie z ziemi naturalnej i stojącej wodzie. Szlamujemy co 2—6, a nawet 10 lat w zależności od wymienionych warunków. Robimy to ręcznie łopatami lub szuflą. W wyjątkowych wypadkach, na dużych po­wierzchniach przy twardym gruncie i możliwości całkowitego osuszenia powierzchni odwodniony muł możemy usuwać mechanicznie przy pomocy spycharki. Do odwożenia mułu wykorzystuje się taczki, wozy, samochody lub kolejkę polową.Uporczywie występującą dziką florę usuwamy przez kosze­nie. Zaleca się zarybianie zbiorników o dnie nie umocnionym, ryby przy­czyniają się bowiem znacznie do oczyszczenia wód z wodorostów.Do prac remontowych zaliczamy także umacnianie brzegów. Sposoby umacniania brzegów omówiono już na str. 179.Częstego przeglądu i natychmiastowej naprawy wymagają urządzenia służące do regulacji przepływów, jak zastawki (mnichy), jazy, groble, itp.Wszelkie instalacje wodociągowe, kanalizacyjne, elektryczne muszą znajdować się zawsze w stanie sprawności. Rurociągi, zasuwy, hydranty, krany itp. należy sprawdzać i natychmiast naprawiać. Spuszczenie wody na zimę w odpowiednim czasie zabezpiecza rury przed pęknięciami.Studzienki kanalizacyjne należy często sprawdzać, zwłaszcza po ulew­nych deszczach i oczyścić z mułu.Instalacja elektryczna wymaga specjalnej uwagi; zaniedbania w tym zakresie spowodować mogą nie tylko straty materialne, ale wypadki pora­żenia. Poza zwykłymi czynnościami, jak wymiana lamp, bezpieczników, wszelkie inne wykonywać musi odpowiedzialny za prace w tym zakresie pracownik.