Tereny zielone - KONSERWACJA TERENÓW ZIELENI
Każdy obiekt terenów zieleni, aby mógł spełnić swe zadania, musi być utrzymywany w należytym stanie. Prace, jakie wykonujemy na terenach zielonych od momentu ukończenia budowy, nazywamy pracami konserwacyjnymi — konserwacją terenów zieleni.Zadania konserwacji zieleni można streścić w trzech zasadniczych punktach:doprowadzenie młodej zieleni do stanu pełnego rozwoju,pielęgnowanie zieleni,konserwacja urządzeńNowo założony obiekt terenów zieleni dopiero po upływie pewnego czasu przybierze postać, jaką chciał mu nadać projektant. W rozwoju roślin wyróżnić możemy trzy zasadnicze okresy, z którymi wiążą się prace pielęgnacyjne.Okres pierwszy obejmuje początkowe lata po zakończeniu robót, związanych z urządzaniem: jest to okres starannego pielęgnowania drzew, krzewów, trawników i kwietników oraz uzupełniania nasadzeń.Okres drugi trwa 15—20 lat. W okresie tym przerzedzamy zbyt zagęszczone skupiny, usuwając niektóre krzewy, rozsadzamy iglaste, wprowadzamy rośliny zastępcze pod okapem drzew, gdzie z powodu zaciemnienia trawnik się już nie udaje.Okres trzeci, od 30 do 70 lat, jest początkiem okresu starczego. Niektóre drzewa kończą już życie. Drzewa i krzewy usychające usuwamy, sadząc na ich miejsce młody materiał, wartościowe okazy zabezpieczamy przed dalszym niszczeniem (plombowanie dziupli, szczepienie mostowe itp.), inne wreszczie odmładzamy, stosując krótkie cięcie. Niektóre grupy przekształcamy całkowicie przez dosadzanie nowych gatunków i form.
Wstęp
Termin „tereny zieleni'' („tereny zielone") jest terminem nowym, zarówno pod względem brzmienia, jak i treści, dlatego też w odniesieniu do ubiegłych stuleci używać będziemy dla naszych zagadnień terminów takich, jak ogrodnictwo ozdobne czy sztuka ogrodnicza, jako najbardziej odpowiadających działowi ogrodnictwa, zajmującemu się w minionych czasach kształtowaniem ogrodów nieużytkowych.Nie można jednak zagadnień ogrodnictwa użytkowego całkowicie oddzielać od zagadnień zieleni. Niejednokrotnie zagadnienia te wiążą się ze sobą i zazębiają bardzo silnie, jak to zobaczymy w dalszym ciągu przeglądu historycznego.Zanim przejdziemy do omawiania zarysu historii ogrodów, wypada zastanowić się, jakie były przyczyny skłaniające człowieka do tworzenia ogrodów ozdobnych.Oto one:a) zwyczaje związane z kultami religijnymi i kultem zmarłych, otaczanie zielenią miejsc uważanych za święte, grobowców, cmentarzy;potrzeba reprezentacji oraz zaspokojenie wrażeń estetycznych;potrzeba wypoczynku i spokoju;d) zagadnienia kultury i wychowania fizycznego (greckie gimnazja,rzymskie termy, urządzenia do igrzysk i sportu oraz innych rodzajówrozrywek):e) zamiłowania przyrodnicze;f) potrzeby związane z rozwojem nauk przyrodniczych (ogrody botaniczne);g) zamiłowania myśliwskie;h) potrzeby biologiczne oraz ogólnospołeczne.W krótkim przeglądzie zapoznamy się z cechami sztuki ogrodniczej, charakterystycznymi dla różnych kultur i okresów historycznych.