Tereny zielone

Tereny zielone - INNE ELEMENTY ARCHITEKTURY OGRODOWEJ

Poza wymienionymi poprzednio głównymi elementami małych form architektury ogrodowej na wyposażenie terenów zieleni składa się sze­reg innych urządzeń, których w ogólnym przeglądzie pominąć nie można.W każdym parku i zieleńcu znajduje się jeden lub więcej placyków do zabaw dla dzieci najmłodszych. Wyposażenie tych placyków stanowi piaskownica. Wymiary jej mogą być bardzo różne, w zależności od frekwencji. Piaskownica o dużych wymiarach ma zbyt małą powierzchnię deski, przy której najchętniej dzieci się bawią. Słuszniejsze jest więc ustawienie większej ilości piaskownic mniejszych niż jednej wielkiej. Najczęściej stosuje się piaskownice o powierzchni 4—16 m2.Należy unikać budowania piaskownic o kształtach skomplikowanych, gdyż wykonanie ich i konserwacja są trudne. Najodpowiedniejsze są pia­skownice kwadratowe lub prostokątneNajprostszą piaskownicą jest otwarta skrzynia drewniana z poziomo przybitymi deskami, stanowiącymistół do zabawy i ławkę dla bawiących się dzieci, ustawiona wprost na tere­nie (rys. 111).Piaskownice stałe mają ściany murowane z cegły lub kamienia, z pro­stym urządzeniem odprowadzającym nadmiar wody, jeżeli piaskownica znajduje się na nieprzepuszczalnym podłożu (w tym celu dno dołu po­winno mieć spadek do urządzenia odsączającego).Praktyczne są piaskownice o ścianach z prefabrykatów: klocków be­tonowych z wpustami, w które zakłada się deski betonowe lub drewniane.Przy wykonywaniu piaskownic i wszelkich urządzeń zabawowych dla dzieci należy pamiętać, że części drewniane muszą być idealnie gładkie.Bezpośredniego otoczenia piaskownicy, ze względu na niebezpieczeń­stwo pośliźnięcia się dziecka, nie mogą stanowić płyty. Również nie należy ustawiać piaskownicy w trawniku, gdyż w krótkim czasie uległby wydep­taniu. Najodpowiedniejsza jest nawierzchnia żwirowa lub klepisko. Pias­kownicy nie można sytuować w miejscu całkowicie odsłoniętym. Dobrze jest, gdy na placu znajdują się przynajmniej dwie piaskownice: jedna z nich w miejscu lekko zacienionym, druga — w słonecznym.Dla dokarmiania ptactwa ustawia się na terenie parków i zieleńców karmniki. Jest ich wiele rodzajów. Niektóre skonstruowane są bardzopomysłowo. Główne części karmnika — to słupek jako rusztowanie i jedna lub dwie na różnych poziomach umieszczone półki z osłonami od wiatru, zabezpieczone daszkiem (rys. 112). Półki muszą być tak umieszczone, aby koty nie miały do nich dostępu. Karmnik ustawiać należy w miejscu za­cisznym, osłoniętym krzewami.Nieodzownym sprzętem w ogrodzie i parku są kosze na od­padki. Jest ich wiele rodzajów. Nie zaleca się jednak stosowania koszów ażurowych, przez które przeświecają wrzucone do nich odpadki, a przez szczeliny wypadają drobniejsze cząsteczki, zaśmiecające teren.

Wstęp
Termin „tereny zieleni'' („tereny zielone") jest terminem nowym, zarówno pod względem brzmienia, jak i treści, dlatego też w odniesieniu do ubiegłych stuleci używać będziemy dla naszych zagadnień terminów takich, jak ogrodnictwo ozdobne czy sztuka ogrodnicza, jako najbardziej odpowiadających działowi ogrodnictwa, zajmującemu się w minionych czasach kształtowaniem ogrodów nieużytkowych.Nie można jednak zagadnień ogrodnictwa użytkowego całkowicie oddzielać od zagadnień zieleni. Niejednokrotnie zagadnienia te wiążą się ze sobą i zazębiają bardzo silnie, jak to zobaczymy w dalszym ciągu przeglądu historycznego.Zanim przejdziemy do omawiania zarysu historii ogrodów, wypada zastanowić się, jakie były przyczyny skłaniające człowieka do tworzenia ogrodów ozdobnych.Oto one:a) zwyczaje związane z kultami religijnymi i kultem zmarłych, otaczanie zielenią miejsc uważanych za święte, grobowców, cmentarzy;potrzeba reprezentacji oraz zaspokojenie wrażeń estetycznych;potrzeba wypoczynku i spokoju;d) zagadnienia kultury i wychowania fizycznego (greckie gimnazja,rzymskie termy, urządzenia do igrzysk i sportu oraz innych rodzajówrozrywek):e) zamiłowania przyrodnicze;f) potrzeby związane z rozwojem nauk przyrodniczych (ogrody botaniczne);g) zamiłowania myśliwskie;h) potrzeby biologiczne oraz ogólnospołeczne.W krótkim przeglądzie zapoznamy się z cechami sztuki ogrodniczej, charakterystycznymi dla różnych kultur i okresów historycznych.