Tereny zielone

Tereny zielone - Drogi i place o nawierzchni z płyt kamiennych lub betonowych

Od drogi płytowej wymagamy, żeby była równa, a płyty mocno osadzone, nie chwiejące się pod naciskiem stopy. Przy podłożu z piasku (podsypce piaskowej) głębokość przygotowanego koryta powinna wynosić 14 cm dla płyt kamiennych oraz 12 cm dla płyt betonowych. Przy podłożu ziemnym głębokość koryta równa się grubości płyty, zaś szerokość koryta nieco większa od zamierzonej szerokości drogi dla umożliwienia manipulacji przy układaniu płyt. Poziom płyt ustalamy przy pomocy naciągniętego sznurka i poziomnicy. Do wyrównywania podłoża służy kielnia, do pobijania płyty młotek brukarski, którym uderzać należy płytę poprzez podkładkę drewnianą. Podłoże z podsypki piaskowej grubości 5 cm musi być dobrze wyrównane pod każdą płytę. Przy podłożu ziemnym górna warstwa dna musi być spulchniona na głębokość 5 cm. Szczeliny płyt wypełniamy piaskiem lub — w drugim przypadku — ziemią kompostową i zamulamy wodą.Podobnie jak na styk, układamy płyty z przerwami trawnikowymi. Dla płyt betonowych regularnych pozostawiamy przerwy od 5 do 15 cm, dla łamanych płyt betonowych lub kamiennych przerwy trawnikowe wynoszą zwykle 10—15 cm.Często, niezależnie od wielkości płyt, stosuje się przerwy jednakowej szerokości 3—5 cm, tworząc nawierzchnię płytowotrawnikową. Przerwymiędzy płytami wypełnia się żyzną ziemią, obsiewając je trawą. Sposób układania płyt zawsze jest opisany w projekcie, a przy nawierzchniach o skomplikowanym wzorze — ilustrowany rysunkiem (rys. 79).

Wstęp
Termin „tereny zieleni'' („tereny zielone") jest terminem nowym, zarówno pod względem brzmienia, jak i treści, dlatego też w odniesieniu do ubiegłych stuleci używać będziemy dla naszych zagadnień terminów takich, jak ogrodnictwo ozdobne czy sztuka ogrodnicza, jako najbardziej odpowiadających działowi ogrodnictwa, zajmującemu się w minionych czasach kształtowaniem ogrodów nieużytkowych.Nie można jednak zagadnień ogrodnictwa użytkowego całkowicie oddzielać od zagadnień zieleni. Niejednokrotnie zagadnienia te wiążą się ze sobą i zazębiają bardzo silnie, jak to zobaczymy w dalszym ciągu przeglądu historycznego.Zanim przejdziemy do omawiania zarysu historii ogrodów, wypada zastanowić się, jakie były przyczyny skłaniające człowieka do tworzenia ogrodów ozdobnych.Oto one:a) zwyczaje związane z kultami religijnymi i kultem zmarłych, otaczanie zielenią miejsc uważanych za święte, grobowców, cmentarzy;potrzeba reprezentacji oraz zaspokojenie wrażeń estetycznych;potrzeba wypoczynku i spokoju;d) zagadnienia kultury i wychowania fizycznego (greckie gimnazja,rzymskie termy, urządzenia do igrzysk i sportu oraz innych rodzajówrozrywek):e) zamiłowania przyrodnicze;f) potrzeby związane z rozwojem nauk przyrodniczych (ogrody botaniczne);g) zamiłowania myśliwskie;h) potrzeby biologiczne oraz ogólnospołeczne.W krótkim przeglądzie zapoznamy się z cechami sztuki ogrodniczej, charakterystycznymi dla różnych kultur i okresów historycznych.