Tereny zielone

Tereny zielone - Drogi i place o nawierzchni bitumicznej utrwalonej smołą lub asfaltem

Na uwałowanym podłożu z tłucznia ceglanego rozsypuje się grys kamienny o uziarnieniu 5—16 mm jako warstwę klinującą. Po uwałowa­niu tej warstwy i dokładnym oczyszczeniu szczotkami drucianymi prze­prowadza się utrwalenie.Podgrzany do przepisanej temperatury bitum rozlewa się ręcznie lub mechanicznie, przy czym głębokość wnikania masy w tłuczeń powinna wynosić przynajmniej 2 cm. Przy rozpryskiwaniu bitum powinien two­rzyć cienką warstwę, całkowicie pokrywającą powierzchnię klińca. Na­tychmiast po rozpryskaniu należy łopatami równomiernie rozsypać grys o uziarnieniu 3—5 mm, wyrównując wszelkie skupienia lub niedomiar szczotkami.Grys używany do powierzchniowego utrwalania musi być suchy i po­zbawiony pyłu.Bitumowanie powierzchniowe na gorąco wykonuje się podczas bezdeszczowej pogody i w temperaturze nie niższej niż +5°. Temperatura podgrzewanej masy jak niżej.Praktyczną nawierzchnią dla dróg o znacznym ruchu jest nawierzch­nia asfaltowobetonowa, która jest mieszaniną grysu, piasku, mączki ka­miennej i asfaltu. Wszelkie budowy dróg bitumicznych wykonują przed­siębiorstwa robót drogowych, dysponujące odpowiednim sprzętem, mate­riałami oraz wyszkolonym personelem.

Wstęp
Termin „tereny zieleni'' („tereny zielone") jest terminem nowym, zarówno pod względem brzmienia, jak i treści, dlatego też w odniesieniu do ubiegłych stuleci używać będziemy dla naszych zagadnień terminów takich, jak ogrodnictwo ozdobne czy sztuka ogrodnicza, jako najbardziej odpowiadających działowi ogrodnictwa, zajmującemu się w minionych czasach kształtowaniem ogrodów nieużytkowych.Nie można jednak zagadnień ogrodnictwa użytkowego całkowicie oddzielać od zagadnień zieleni. Niejednokrotnie zagadnienia te wiążą się ze sobą i zazębiają bardzo silnie, jak to zobaczymy w dalszym ciągu przeglądu historycznego.Zanim przejdziemy do omawiania zarysu historii ogrodów, wypada zastanowić się, jakie były przyczyny skłaniające człowieka do tworzenia ogrodów ozdobnych.Oto one:a) zwyczaje związane z kultami religijnymi i kultem zmarłych, otaczanie zielenią miejsc uważanych za święte, grobowców, cmentarzy;potrzeba reprezentacji oraz zaspokojenie wrażeń estetycznych;potrzeba wypoczynku i spokoju;d) zagadnienia kultury i wychowania fizycznego (greckie gimnazja,rzymskie termy, urządzenia do igrzysk i sportu oraz innych rodzajówrozrywek):e) zamiłowania przyrodnicze;f) potrzeby związane z rozwojem nauk przyrodniczych (ogrody botaniczne);g) zamiłowania myśliwskie;h) potrzeby biologiczne oraz ogólnospołeczne.W krótkim przeglądzie zapoznamy się z cechami sztuki ogrodniczej, charakterystycznymi dla różnych kultur i okresów historycznych.